Mec. Kazimierz Barczyk
Wizjoner Nowej Polski

Kim trzeba być, żeby po sześciuset latach wymyślić nowy kampus Uniwersytetu Jagiellońskiego? Nowa Polska nie zdążyła na sześćsetlecie założenia UJ, ale on wpadł na pomysł, żeby uczcić sześćsetlecie odnowienia uczelni – stworzeniem całkiem nowego kampusu. Pracując w tym czasie w Kancelarii Premiera Jerzego Buzka, przygotował ustawę o budowie Kampusu 600‑lecia Odnowienia UJ, pilotował ją, „spinał” politycznie, przekonywał posłów i władze Uniwersytetu Jagiellońskiego, choć wielu trudno było uwierzyć, że tak ogromne dzieło może jeszcze powstać.

Gdy Kazimierz Barczyk przekazywał wizję projektu kampusu rektorowi Uniwersytetu Jagiellońskiego, prof. Franciszkowi Ziejce, ten – pod ogromnym wrażeniem skali tego dzieła – poprosił go do okna. Powiedział wtedy: „Jeżeli uda ci się to zrobić, będziesz miał pomnik – taki jak ten na Plantach”. Pomnika do dziś nie ma, ale już dziś Kazimierz Barczyk może otrzymać tytuł Idealisty Roku 2026. Udało się.

Kazimierz Barczyk (ur. 25 stycznia 1950 r. w Wolbromiu) – prawnik, sędzia i adwokat, polityk oraz jeden z najważniejszych samorządowców Małopolski. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego (1972), współtwórca „Solidarności” w sądach krakowskich, w stanie wojennym jako jedyny krakowski sędzia został odwołany z urzędu za działalność związkową.

W latach 1980–1992 kierował Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych „Solidarności”, które przygotowało kilkadziesiąt projektów ustaw – później wykorzystanych przy reformach po 1989 r. Był posłem na Sejm I i III kadencji, sekretarzem stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w rządzie Jerzego Buzka (1997–1999) oraz współautorem kluczowych ustaw samorządowych: o gminie (1990), powiecie i województwie (1998), a także ustawy o budowie Kampusu 600‑lecia Odnowienia UJ.

W samorządzie terytorialnym: pierwszy po 1989 r. przewodniczący Rady Miasta Krakowa (1990–1993), od 1998 r. radny Sejmiku Województwa Małopolskiego, wieloletni wiceprzewodniczący, a w latach 2010–2014 przewodniczący sejmiku. Od 1991 r. przewodniczy Stowarzyszeniu Gmin i Powiatów Małopolski, a od 1996 r. Federacji Regionalnych Związków Gmin i Powiatów RP – największej w kraju organizacji samorządów.

Zaangażowany w ochronę dziedzictwa: działa w Społecznym Komitecie Odnowy Zabytków Krakowa, Honorowym Komitecie Ratowania Kopca Kościuszki oraz przewodniczy Radzie Muzeum Armii Krajowej w Krakowie. Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Wolności i Solidarności.

Nie warto żyć normalnie, warto żyć ekstremalnie