Jestem Michał i jestem synem alkoholika.
Mój ojciec często, dokładnie mówiąc, katował mnie i moją rodzinę. Od kilku lat nie żyje.
Obrazy z dzieciństwa zrodziły we mnie strach przed ciemnością i samotnością.
Boję się, że ojciec przyjdzie w nocy i zrobi mi krzywdę. Do dziś często boję się spać sam, mimo że mam już trochę lat.
Kiedy pierwszy raz usłyszałem o EDK, nie wiedziałem, jakie to może być uwalniające.
Podczas mojego pierwszego EDK kilka lat temu doświadczyłem po raz pierwszy w życiu
poczucia bezpieczeństwa w ciemności i samotności.
Na co dzień unikam samotności — jestem raczej ekstrawertyczny.
Tym razem było inaczej: całonocna, samotna wędrówka, tylko ja i Bóg.
Na początku czułem ogromny strach.
Ale kiedy przyszło pierwsze rozważanie, a potem każde kolejne — powoli przynosiły ulgę.
Przez modlitwę mogłem spotkać się z Bogiem.
Nie umiem pisać szczególnie ładnie, ale chciałem podzielić się tym,
że właśnie podczas EDK po raz pierwszy udało mi się poczuć, czym jest
ojcowska opieka Pana Boga.
Każdemu serdecznie polecam to przeżyć.
Michał