Duchowość

EDK to duchowość XXI wieku

Skąd się bierze sukces EDK? Z duchowości. Jak ją rozumieć?

Jezus powiedział:

"Kto chce zachowywać swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa"
(Łk 9,24)

Duchowość EDK opiera się na paradoksie: by znaleźć swoje życie, trzeba je stracić.

Siłą EDK jest moment, w którym osoba, która wyruszyła na nocną trasę przeżywa kryzys. Wszystko w środku krzyczy: czemu nie jesteś swoim łóżku, czemu nie w swojej strefie komfortu. Po co Ci to?

 

Zwykle ma to miejsce już nad ranem, wraz z brzaskiem słońca. Gdy wielu, wielu osobom brakuje sił. Wtedy, żeby iść dalej, trzeba powiedzieć: Boże, teraz, gdy jest mi tak źle, chce się spotkać z Tobą. Nie po to, aby mi było dobrze, ale abym stał się lepszy. Bóg lubi takie prośby i je wysłuchuje.

EDK odpowiada na podstawowy problem wielu ludzi. Nie są zadowoleni z tego, jak wygląda ich życie.Jednak boją się zmiany – nie chcą utracić tego, co mają. Mają swoją strefę komfortu, w środkuktórej jest dużo nierozwiązanych problemów. Kiedy jednak człowiek raz przekroczy te granice, właśnie w czasie EDK, może uwierzyć w to, że jest w stanie zmienić swoje życie.

EDK to nie sport, ale to sposób na zmianę życia.

EDK to nie sport, ale to sposób na zmianę życia.

EDK nie rozwija się dlatego, że są inwestowane duże pieniądze w jej reklamę. O EDK opowiadają ludzie, którzy dzięki niej się zmienili. To jest siła EDK: ludzie, którzy dzięki niej się zmienili! To jest duchowość EDK!

EDK to nowa forma duchowości i stara tradycja.

Nawiązuje bowiem do starych form duchowości, czyli do pielgrzymowania do miejsc świętych. Jest w niej dużo ducha franciszkańskiego, w którym człowiek z duszą i ciałem zwraca się do Boga. Jest odejściem od jedynie myślnego praktykowania wiary. 

Człowiek to dusza i ciało. Piękne serce winno mieszkać w sprawnym ciele. Asceza to podstawa życia duchowego, dlatego w EDK uczestniczą również osoby, które nie chodzą do kościoła lub nie wierzą.

W EDK nie chodzi o sport i wyścigi, ale o duchowość, spędzenie czasu sam na sam ze sobą i Bogiem.

EDK to nowa forma duchowości. Dzisiaj ludzie nie chcą słuchać o Bogu, ale chcą Go spotkać. Dzisiaj ludzie nie chcą słuchać o modlitwie, ale przeżyć modlitwę. EDK to umożliwia.

Równocześnie EDK wychodzi naprzeciw wyzwaniom naszych czasów. Na przykład temu, że wiele osób skarży się na brak czasu i nie ma możliwości uczestniczenia co tydzień w drodze krzyżowej w kościele, jak praktykowano to trzydzieści lat temu. EDK to swoista kumulacja gorliwości.

Ks. Arcybiskup Celestino Migliore

Ks. Arcybiskup Celestino Migliore, były nuncjusz apostolski w Polsce sam przeszedł EDK.Stwierdził, żedla niego, jako osoby pochodzącej z Piemontu, to całkiem normalne! To w końcu człowiek gór.